Binnen onze praktijk zien we regelmatig kinderen (en volwassenen) met een autisme-spectrum-stoornis. Zowel jongens als meisjes. Maar wat kunnen wij in dramatherapie nou betekenen voor mensen met een autisme-spectrum-stoornis? Voor de leesbaarheid van dit blog spreek ik vanaf nu over autisme.
Het leren van het eigen-ik:
Veel mensen met een autisme vinden het lastig om te weten wie zij zijn. Wat vind ik fijn of niet fijn, leuk of niet leuk? Waar krijg ik energie van of word ik moe van? Welke sterke kanten heb ik of wat vind ik juist spannend of ingewikkeld? In de therapie richten we ons op het ontwikkelen van de ‘eigen-ik-ontwikkeling.’
Het herkennen van emoties:
Welke gevoelens zijn er? Welke ken je? En welke herken je, bij jezelf en de ander? Middels rollenspellen en oefeningen gaan we met het kind aan de slag met gevoelens op allerlei verschillende manieren.
Het uiten en reguleren van emoties:
Veel kinderen met autisme vinden het lastig om emoties te uiten. Ze weten niet goed hoe ze dit kunnen uiten of uiten het juist erg groot, bijvoorbeeld door vaak heel boos te reageren of onophoudelijk te huilen. En hoe ga je om met kinderen die bijvoorbeeld emoties uiten die niet passend lijken in de situatie? In dramatherapie oefenen we hier op speelse wijze mee: we oefenen met grote en kleine emoties, verschillende emoties in verschillende situaties en hoe iedereen op een andere manier kan reageren in dezelfde situatie.
Het aangaan en onderhouden van sociale contacten:
Hoe begin je een praatje? Hoe kan je meedoen met de andere kinderen? Hoe kun je reageren als dingen oneerlijk gaan of als regels niet duidelijk zijn? Hoe reageer je op discussie of conflicten? Middels rollenspel oefenen we allerlei herkenbare situaties waar kinderen mee te maken krijgen. Zo oefenen we met handvatten, vanuit verschillende perspectieven en kunnen kinderen vaardigheden eigen maken in een veilige omgeving, waardoor het makkelijker wordt om toe te passen in de dagelijkse praktijk.
Omgaan met onverwachte situaties:
Kinderen met autisme vinden het vaak spannend om om te gaan met onverwachte situaties. Dit roept veel spanning op, wat zich uit in weerstand of boos gedrag of juist contact vermijden en wegkruipen (bijvoorbeeld bij een ouder op schoot). In dramatherapie werken we aan de mindset: welke gedachten kun je helpen om makkelijker met spannend situaties om te gaan? Wat kun je uit eerdere situaties terug halen en koppelen aan komende situaties? Wat kan ik doen wanneer ik merk dat de spanning te hoog oploopt? Ook oefenen we middels oefeningen en opdrachten waarin je kunt reageren op onvoorspelbaarheid, zoals bijvoorbeeld improvisatiespel. Doordat kinderen zelf altijd het spel kunnen stopzetten wanneer het te spannend wordt geeft dit een gevoel van controle en veiligheid waarbinnen het kind kan oefenen.
Heb jij een kind met autisme en denk je na het lezen van dit blog dat dramatherapie passend zou zijn voor jouw kind? Dan kun je hem of haar aanmelden via onderstaande link: